Penceremden Notlar...

Uzun ve soluksuz bir başlangıçtı.  Sonun başladığı yerden, başlangıcın sona erdiği yere... Tarifi bir o kadar zor. Zira anlatılanı yazmak ; her zaman zor olmuştur ya hani !  Çarklar bir ileri bir geri dönüyor. Zaman ilerledikçe , geçmişi hatırlatıyor. Acılar yaşandıkça , mutlu anılar unutuluyor. Lakin sevinçler arttıkça , acılar azalmıyor. Zira acılar ne azalıyor ne de unutuluyor... Neyse... Sana beni anlatamam bulut gözlüm. Lakin seni sana anlatmaya doyamam. Tanıdıkça anlatır , anlattıkça tanırım seni. Ey Rüzgar Tenli Kadın ! Gülüşüne buse kondursam , kasırga çıkar. Ellerine dokunsam , volkanlar patlar. Gözlerine bakakalsam , yağmurlar yağar. Yani sevdiğim ; sen ve ben , " biz " olursak  Dünya yeniden hayat bulacak... SIRADAN BİRİ...

İçimde bir yerlerde güzel duygular varmış, ben  seninle keşfettim  Gözlerin gözlerime değdiği anda sanki bir kağıt parçasıydım ateş değdi ve yavaşça kül oldum. Ellerin ellerime dediğinde voltajı yüksek bir akım ile titredi yüreğim. İçimde güzel duygular varmış bunları seninle farkettim  Meğer ben gülmeyi çok seviyormuşum , ben bunu seni dinlerken güldüğüm vakitte anladım. Meğer bende sevebilirmişim. Bende bir insana aşkla bakabilirmişim. Oysa ki seni tanımadan önce ne kadar uzaktı kalbime tüm bu hisler  Başlarda bir sarsıldım yalan değil. Bünye alışık olmadığı bir durumla karşılaştı ve şaşkınlığı mağdur görülmeliydi. Aklımla kalbim arasında bağlantı kuramadım bir süre. Seni severken mantığımı kaybediyordum git gide. Sen benim kalbimdeki en derin hasretim , Gözlerini görmek için yanıp tutuştuğum ,   Ellerini tutmak için gün saydığım , En güzel hislerimsin. Ben bu hikayede kağıttım sen ise ateş  Yaktın , yaktık...