Adı "Mutluluk" ....

Uzun bir hikaye anlatacağım size...

Karanlık matemin en dibinde başlayan ,

Bu amansız hastalığımı...

Bardak dolmuştu ağzına kadar...

Ve taşacak bir yer arıyordum

Aynaya baktım sonra ,

Kendimden daha güzel bir liman olamazdı...

Olmadı da zaten...

Nedensizce dolmuyordu içim...

İnan düşünmek bile istemedim

Ne varsa attım o kuyuya

Dönüp bakmadım arkama...

Kelimelere sarıldım o gece ,

Sigaraya sarıldım ,

Kahveye...

Farklıydım işte..

Bir omuz yerine ;

Bin paket sigara 

Bin paket kahve 

Ve sonsuz kelime...

Ve kimse de fark etmedi...

Herkes uyuyordu o saatte 

Baykuşlar bile...

Sonra da istemedim kimseyi

Ne biri kaldırabilirdi yaşadıklarımı 

Ne de ben anlatabilirdim...

Bir hikaye uydurdum ben de

Adı "mutluluk" diye...

Sorgulamak gelmedi kimsenin aklına

Ya da sormak istemedi , hayatıma aldıklarım...

Yaşadıkça yazdım ,

Yazdıkça yaşadım...

Kimi zaman oldu ,

Kendim bile inandım...

Kimi zaman öldü ,

Kendime inanamadım...

Olmayacağını biliyordum

Çok da zorlamadım...

Benim hikayemde ,

Mutluluğun tek yeri ;

Başlıktı...

Oraya bile ağır geldi...

Sen şimdi "Ne oldu da değişti ?" diyeceksin

Değişen hiçbir şey yok !

Hala yazıyorum...

Hala yaşıyorum...

Buna ne kadar yaşamak denirse tabi...

Çok da zor olmadığını fark ettim

Tabi biraz zaman aldı...

Zaman , benden çok şey aldı...

Bana beni bırakmadı...

Hep mutlu insanları aldım hayatıma

Onların yaşamadıklarını yazmak daha kolaydı aslında...

Güzel bir hayat yazmak ,

Ne biliyim işte...

Olmazdı ,

Fazla dikkat çekerdi...

Şimdi bir köşede oturmuş ,

Yazıyorum yine...

Bir yığın yalan , tezat...

Ben ağlayarak yazıyorum ,

Aynı yaşadığım gibi...

Sessiz ve yalnız...

Bir gün ,

Yeni bir karakter girer mi hikayeme ?

Değiştirir mi kelimelerin yerini ?

Mürekkep tükenir mi ?

Sahi ; 

Buğulu camlara yazmaya başladım ilk defa

Sabah olunca silinirdi...

Ayna gibi değildi ,

Gerçek ne ise ;

Onu gösterirdi...

Sırf bu yüzden tanıştım defterle...

Ne yazdığımdan fazla yaşadım 

Ne de yaşadığımdan fazla yazdım...

Belki de ;

Bu yüzden bu kadar uzun

Ve bitmeyecek...

Son noktayı ;

Bir sela koyacak belki de...

Belki de ;

Son noktanın konulduğunu ,

Kimse bilmeyecek...

SIRADAN BİRİ...