Ve bazen yorulursun bırakmak istersin kendini başka diyarlara..
Hissizleştim,
kabul ediyorum, eskisi gibi değilim artık.
Güvenmiyorum mesela artık öyle herkese.
Açmıyorum gönlümün kapısını her gelene.
Çabuk yoruluyorum eskiye nazaran, yaptıklarım değil, düşüncelerim yoruyor beni.
Beynimi kemirmekten hiç vazgeçmeyen düşünceler arasında boğuşuyorum.
Elini uzatan,
tutup çekecek bir güç yok yanımda.
Ve bazen,
hiç bilmediğin insanların omuzlarında çare bulacakmışçasına, uzaklaşmak istersin.
Tam gideceğin anda biri gelir,
kal der,
gitme der,
ben varım der...
İşte o an ağlanacak omuzun "o" olduğunu,
gitmeyi bırakıp,
ait olduğun yeri işte tam o zaman anlarsın..
Hissizleştim,
kabul ediyorum, eskisi gibi değilim artık.
Güvenmiyorum mesela artık öyle herkese.
Açmıyorum gönlümün kapısını her gelene.
Çabuk yoruluyorum eskiye nazaran, yaptıklarım değil, düşüncelerim yoruyor beni.
Beynimi kemirmekten hiç vazgeçmeyen düşünceler arasında boğuşuyorum.
Elini uzatan,
tutup çekecek bir güç yok yanımda.
Ve bazen,
hiç bilmediğin insanların omuzlarında çare bulacakmışçasına, uzaklaşmak istersin.
Tam gideceğin anda biri gelir,
kal der,
gitme der,
ben varım der...
İşte o an ağlanacak omuzun "o" olduğunu,
gitmeyi bırakıp,
ait olduğun yeri işte tam o zaman anlarsın..
Yorumlar
Yorum Gönder