Ana içeriğe atla

Paramparça Edilenlere

Kimseye darılmıyorum.

Öyle kırılmak, gücenmek, küsüp gitmek de yok artık.

Anladım ki, ne kadar değer verirsen o kadar değersizleşiyorsun.

Bir insana ne kadar yaklaşmak istersen o kadar uzaklaşıyorsun.

Sanırım, hayatın kuralı bu, böyle yapınca hep kaybediyorsun.

Kendine hasret kalıyorsun, bu hasretle yaşıyorsun  bir ömür.

Dinsin artık bu özlem.

Kendime olan özlemle ölmek istemiyorum ben.

Kimseyi gönül koyacak kadar sevmek istemiyorum hem.

Bundan böyle kimse sabahlara kadar ağlatacak kadar değerli olmamalı gözümde.

Dedim ya, becerebilirsem, kırılmayacağım kimseye.

Birini kırılacak kadar sevmek, kırılacak kadar bir beklenti içine girmek istemiyorum.

Vazgeçtim ben artık.

Kimse için yaşamam gerekmiyor, sonuçta kimse benim için yaşamıyor.

Kendi nefesimden kesercesine, başkasının nefesi olmaya da gerek yok artık.

Kağıt kalemsiz olmaz belki ama ben sensiz de yaşayabilirim.


Yorumlar

  1. Evet yorulacaksın hayatta nefesini kesecek olan kişi dahi olsa yanından giden vazgeçmeyeceksin karşındakini ya daha iyi tanıyacaksın yada bir şansı ona vermelisiniz efendim

    YanıtlaSil
  2. Sanki bu yorumlar, yazıma değil de bana yapılıyor. Ben biraz daha yazılarımın ön planda olduğu yorumların olmasını isterim.

    YanıtlaSil
  3. Yazılarınızı siz yazmıyormusunuz kendi duygularınız düşünceleriniz değil mi yanlış mı düşünüyorum

    YanıtlaSil
  4. Elbette öyle lakin sanki sizin söylemleriniz, benim yazdıklarımın ötesinde... Yorumlarınız için teşekkür ederim.
    Selametle...

    YanıtlaSil
  5. Demi tabi öyle herşeye eyvallah diyebilecek birisi ancak bu şekilde yorum yapar efendim eyvallah ALLAH'A EMANET

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Sadece "Sahte" İşte...

Yalandan ibaret bir dünya, Gerçek olan o kadar az ki ; duman olup uçuyor... Ya da damla damla akıyor gözlerden... Kelimeler; kelimeler de sahte , yalan aslında Onlara da insan eli değmiş sonuçta... Evet , duygular gerçek Lâkin bedenler sahte Lâkin bedenler sahte işte... Üşümekte sahte , üşümekte yalan... Hemde ağustosun ortasında... En büyük duygu sevgiymiş , Her duyguyu içinde barındıran Ve bir gün ortaya çıkaran.. Her şey  sevgiden ibaretmiş... Yani yalan , sahtelik ; Sevginin çocuklarıymış meğer... Saç telleri bile terk ederken insanı , Saç telleri bile... Doğru ya ; Bu yolculuk , terk ederek başlamıştı zaten... Ve şimdi terk ettiğimiz yere Geri dönebilmek için yaşıyoruz... SIRADAN BİRİ...

HAYATIN SURLARI

Bazen insanlar düşünürler ;  "Hayatın anlamı nedir diye ." Bunu zaman zaman sizler gibi  bende düşünüyorum... Hayatımın anlamı nedir diye ? Gerçekler acıdır derler lakin gerçeklerin acı olduğu kadar tatlı olduğu anlar da vardır. Önemli olan , senin hayattan ne kadar zevk aldığın yada almak istediğindir... Söyle düşünebiliriz damak zevkimize uyan bir yemeği yediğimizde aldığımız haz ile uymayan bir yemeği yediğimiz de aldığımız haz. Hayatımıza hep bir sınır ve kural koyarız.  Evet evet bildiğin sur gibi kale duvarları dikeriz duygularımızın önüne , Kendimizce uydurduğumuz kural ise eğer o surları aşarsan kale duvarını işgal etmiş olursun ve o anda alarmlar çalar kural ihlali olduğunu hatırlarsın. Oysa ki sınırlar ve kurallar bizim ürettiğimiz bir hayal ürünüdür. Gerçeklerle yüzleşmemek için bunu yaparız. Geçmişe dönüp bakarsak tekrardan hüzünlenip o günlere geri döneceğimizi sanarız ve çoğu zaman öyle de olur. Geçmişteki...

Son Kaybediş...

Vazgeçmek kolay olmadı hiçbir zaman Aslında ; Çoğu zaman istemedim Vazgeçmeyi... Yok oldum belki , Onun varlığında... Lâkin ; Var olamadım tekrardan , Onun yokluğunda... Evet , bir şeyler eksildi... Eksildi de ; Ne önemi var ki , Geriye benden bile Ben kalmamışken... Onlarda kırk yıl hatrı kaldı , Bir fincan kahvenin... Bende ise ; Uykusuz geceler... İşte bu; İşte bu yenilgimin son fermanıydı... Ruhum ; işgal edildi... Kelimelerim ; katledildi.... Bu sefer ; Çok büyük kaybettim... Çok büyük... Çok...  SIRADAN BİRİ...