Ağlarsın bazen.
Belki de bir gece yarısı ansızın süzülür gözyaşı.
Belki içindeki geçmeyen bir yara, veya bir türlü atlatamadığın o travma.
Kimse duysun istemezsin o düğüm düğüm yutkunuşlarını.
Durmak bilmiyorken gözyaşları, düşünemezsin.
İçine girdiğin o boşluk, git gide çeker seni içine.
Ne yapacağını bilemezken, bittiğini hissedersin yavaş yavaş.
Önce göz kapakların çaresizce teslim olur,
sonra nefesin...
Belki de bir gece yarısı ansızın süzülür gözyaşı.
Belki içindeki geçmeyen bir yara, veya bir türlü atlatamadığın o travma.
Kimse duysun istemezsin o düğüm düğüm yutkunuşlarını.
Durmak bilmiyorken gözyaşları, düşünemezsin.
İçine girdiğin o boşluk, git gide çeker seni içine.
Ne yapacağını bilemezken, bittiğini hissedersin yavaş yavaş.
Önce göz kapakların çaresizce teslim olur,
sonra nefesin...
Yorumlar
Yorum Gönder