Yalnızlık Sarhoşu...

Sana neden anlatayım ki derdimi ?
Hiçbir zaman duymayacaksın ki çığlıklarımı...

Sen hiç buluta sordun mu neden ağlıyorsun diye ?
Ya da yağmura sordun mu hiç ?
Bulutu neden terk ettin diye...

Ben çok sordum kendime ;
" Neden yalnızım ? "diye
Sevmeyi mi beceremedim ,
Yoksa sevilecek bir adam mı olamadım 
Bilmiyorum..

Sevmedi işte kimse bu deliyi
Zaten sevilecek gibi de değildi
Elleri sigara kokan bir adamı kim sever ki ?
Belki de görmedi kimse beni 
Herkesin baktığı kimsenin göremediği bir yerde bırakmıştın ya beni , 
Belki de hala oradayımdır 
Ve kimse asla göremeyecektir...

Kelimeler şahidimdir ki !
Ölüyorum yalnızlıktan...
Tükenmek üzereyim...
Mürekkepten önce...

Olmadı işte ne yapalım
Ben de beceremedim yaşamayı
Hakkını veremedim hayatın
Ki o da bana vermedi hakkımı...

Öyle bir çatışmadayız işte 
Kelimelerim yaşatmıyor beni biliyorum
Lâkin ölüme yaklaşan her saniyemi ,
Biraz daha güzelleştiriyor...

Hani tek kişilik bir yolculuktu bu ?
Ben bana yetemiyorum...
Niye ? 

Neden hala yalnız ağlıyorum ?
Ve neden hala ,
Ağlıyorum ?..
Neden ?

Yeni limanlara yelken açmak istedim sadece
Ben yola çıktım ,
Limanlar alev aldı...

Pusulam yalnızlık adasını gösteriyor
Bense okyanusun ortasında ,
Sarhoş bir kaptanım...

Kalbim terk edilmiş bir okyanus kıyısı ,
Ve dalgalar hiçbir şey getirmiyor
İçinde not yazılı bir şişe bile...

Defterim bir tütün tarlası ,
Bir yaprak koparıp yazıyorum yine
Sonra sarıp içiyorum işte...

Yalnızlık zor be ,
Yalnızlık zor...
Diğer türlüsünü unutmuşum zaten...

Yok işte...
Yok...
Kimse yok...

...

SIRADAN BİRİ...