İki Dudak Arasında

Neden yazar ki bir insan?
Konuşmak, haykırmak varken  bütün duyguları,
 insanlara anlatmak varken derdini,
neden satırlara döker ki insan kendini?
Ah o satırlar...
Kimsenin bilmediklerini gizler en derinlere.
İki dudak arasına hapsedilmiş ne varsa, bir bir dökülür satırlara.
İşte o zaman anlarsın,
en sâdık dostunun satırların olduğunu.
Boş sayfalar doldurulmak için varken,
bir kelime bile bütün kalbi anlatmaya yeter bazen.
Bunu bildim bileli susuyorum.
Biliyorum ki,
 satırlarım  dışında herkes gidici.
Biliyorum,
 bütün bu yalandan tebessümlerim bile geçici.
Bu yüzdendir ki,
 kimseye tam anlamıyla açmam içimi.

Sonuçta beni en fazla yaralayanlar içimi bilenler değil mi?