Gözümü aralıyorum.
Bir uğultu yankılanıyor kulaklarımda ,
Bir ağlama sesi duyuyorum
Ama bu ses , bu ses çok tanıdık geliyor.
Sanki , annemin sesine benziyor.
Yavrum diyor , ardından bir hıçkırık sesi
Sonra bir hıçkırık daha,
Biri geliyor annemin yanına o da ağlıyor
Sanırım bu babam..
O da kızım diyor. Sonra bağırma sesleri duyuyorum.
Neden ağlıyor ki diyorum kendi kendime
Ben onları duyuyorum
Bağırıyorum avazım çıktığı kadar
Sonra bir kan tadı geliyor
Bağırmaktan boğazlarım yırtılmış gibi .
Ama ben karanlıktan çok korkarım
Ben burda kalamam ki
Burası çok sessiz
Burası çok ıssız
Gözümü kapatıyorum tekrar.İçimden 10'a kadar sayıyorum tekrar gözlerimi açıyorum
Yanyana sıralanmış tahta parçaları ilişiyor gözüme.
Aralarından kum tanesi gibi üzerime süzülen toprak parçaları.
Beyaz birşey var üzerimde.Sanırım bu kefen oluyor.
İşte o an anlıyorum.
Ne kadar bağırırsam bağırayım sesimi kimseye duyuramayacağımı.
Kabulleniyorum artık.
Kapatıyorum gözlerimi bir daha sevdiklerimi görememek üzere.
Hoşçakalın...
Yorumlar
Yorum Gönder