Penceremden Notlar...

Daralıyorum artık, gittikçe kesiliyor nefesim. İnanılmaz bir yorgunluk var üzerimde.  Eskisi gibi duramıyorum dimdik öyle. Her şeye rağmen ayakta durabilen ben, yıkıldım sanki inceden bir rüzgârla. Gözümden de,  gönlümden de düşen düşene. Ve ben, hala üzülüyorum kaybettiklerim için. Kaybettiklerimin umurlarında bile olmadığımı bile bile. Bu kadar umursamam gittikçe dayanılmaz biri yapıyor beni, bunu da biliyorum.  Bile bile giriyorum çıkmaz sokaklara.  Bile bile yürüyorum uçurumlara. İçim deki o inatçı çocuk ölmedi hala. Herkesi öldürüp, o çocuğu yaşatmak istiyorum sonsuza dek içimde. Hepimiz çocuk kalsaydık keşke, o en masum halimizle...

Bu gece sabaha çıkar mı , Bulutlar ağlarda yüreğim susar mı ? Fırtına sessizliğinde gökten bir yıldırım düşse , Yanar mı bunca kurduğum hayallerim ? Bu gece yine payıma düşen gözyaşları var  , Ardı arkası kesilmeyen duygu çehremin Mayın tarlasına ayak basmış gibi patlayışını izliyorum. Haftanın üç beş gününde mutlu , sevinçli Geri kalan günlerde mutsuz ve hüzünlü Ağlar insan boş bir odada , Koca şehirde olan yalnızlığına... 11.02.2017 - yazarhaniim

Hayata gözlerini açarken hiçbirsey bilmiyorsun. Sonra konuşmayı, emeklemeyi, yürümeyi, sevmeyi, özlemeyi, vazgeçmeyi, vazgeçmek zorunda kalmayı ,aldatmayı ,aldatmamak gerektiğini ,insanların arkasından konuşmayı, konuşmamak gerektiğini öğreniyorsun.Nefreti öğreniyorsun sonra da aşkı görüyorsun ilk önce annende ,babanda, "Göremediğinde" ise filmler izliyorsun.Akrabalarına gidiyorsun.Göremezsen kıskanıyorsun ,görmeye çalışıyorsun. Annenle baban kavga etse neden tartıştıklarını merak ediyorsun hep.Hep bir merak duygusu gıdıklıyor içini.Giden kişiye gitme demeyi öğreniyorsun nereye gittiğini ,neden kızdığını bilmek istiyorsun. Her insana giderken soruyorsun zaten.Onlara sormadığında kendine soruyorsun "Neden Gitti" diye.Hiç bırakmayacaklarına inandıkların birer birer gidiyor sonra nedensizce hepsinden nefret ediyorsun. Ardından yatağına yatıyor ve ağlıyorsun.Hayatı küçük yaşta öğrenmeye çalışıyorsun ,yalnız olduğunu anlıyorsun.Bazen en iyi arkadaşlarının gözyaş...

Nerdeyim ben? Nasıl bir yangının içindeyim de sönmüyor hiç ateşim. Neredeyim ben, nerede benim o keskin çizgilerim. Neredeyim ben, hangi çıkmaz sokaklara girdim yine bile bile... Ve sen, nerdesin? Duyuyor musun o içten içe sessiz çığlıklarımı. Duyuyor musun gözyaşlarımdaki haykırışları? Söyle, duyuyor musun? Duyuyorsan ses ver bana, içim deki en baskın ses senin sesin... Ses ver de bitsin şu içimdeki yangınlar. Dinsin ateşim... Ateş yerine, sen kapla bütün içimi...

Sevmek... Yaşamaktır, yaşatmaktır.  Sevmek, sevdiği olmaktır.  İki kalbi tek bir ruhta birleştirebilmektir sevmek. Gözlerimin gözlerinde takılı kaldığı zamanın adı mutluluk.. Yaşattığın o duygunun adıymış AŞK! Kapımı çalıp, aniden içeri giren üç harfli tek kelime olan misafirim, hoşgeldin! Hoş geldin Ey Yâr! Gönlüme sefalar getirdin.. Gelmeni bekledim günlerce, ardına kadar açık bırakmasam da kapımı, kapatmadım tamamen.  Geleceğin günü bekledim. Boş boş beklemek istemedim seni.. Bari yazayım dedim, anlatayım seni satırlarıma defalarca, yüreğime kazındığı gibi kazınsın istedim ismin satırlara. Yazdım, bıkmadan usanmadan yazdım. Belki bir gün okursun diye yazdım. Sen.. Sende manasız mı buldun yazışlarımı? Her yere seni haykırışlarımı.. Söyle ne yapayım sevgili? Hiç paylaşamadığım seni, başkalarına mı anlatayım? Susma, söyle ne yapayım? Ne sayfalar bitti yaza yaza.  Yazdım, geçtim. Herşeyden geçtim, bir senden geçemedim! ...

Seni sevmek diyerek başlıyorum geceye, Seni sevmek cennet bahçelerinde yetişen güllerin açmasıymış, Seni sevmek en güzel anların ölümsüzleşmesi, Seni sevmek bunca kötülüğün arasında kıvranan o iyiliğe ulaşabilmekmiş. En güzel şiir yazılmış zaten bizi yan yana gördüğüm an.. Şiirim sen ,  cennetim sen.. Cenneti hiç hayal etmedim.. Cenneti gözlerinde gördüm zaten.. Bilemedim sessizliği ,sensizlik varken.. Ötesi var mı ki senden? Aşkı sevdik. Acısını sevemedik zaten  Canım yetmedi ki hiçbir zaman. Gerçi şayet aşk sensen acısı bile çekilmeye değer , ayrı güzel. Mısralar sözlerinmiş bir türlü yazamadığım, Bütün tınılar sesinmiş meğer.. Seni yazmak geceye, Seni yazmak dizelere, Ruhunun sıcaklığını nakaratlarda bulabilmekmiş. En güzel şiiri yazmak senmişsin  Sana olan sevgim. Sana olan hasretim. ...

                                                                                                                                        08.05.2018 Hep vardın ama biraz geç girdin sanki hayatıma.  Aslında ömrümün en güzel zamanında. Sahi ne acılar biriktirdik yüreğimizde, ne acılar erittik gölgemizde... Dert dediğin nedir ki, biri biter bırakır yerini hemen bir diğerine. Ne çok dinledin beni, ne çok ortak oldun acılarıma. Sen farklı dinledin beni, sen gibi... Ben farklı dinledim seni, ben gibi... Eksizdi her şeyimiz, öyle başkalarına anlatılanlar gibi değil.  Çünkü çok şey aramadık birbirimizde. En başta ufak bir sevgi harladı yüreği...