Sevmek...
Yaşamaktır, yaşatmaktır.
Sevmek, sevdiği olmaktır.
İki kalbi tek bir ruhta birleştirebilmektir sevmek.
Gözlerimin gözlerinde takılı kaldığı zamanın adı mutluluk..
Yaşattığın o duygunun adıymış AŞK!
Kapımı çalıp, aniden içeri giren üç harfli tek kelime olan misafirim, hoşgeldin!
Hoş geldin Ey Yâr!
Gönlüme sefalar getirdin..
Gelmeni bekledim günlerce, ardına kadar açık bırakmasam da kapımı, kapatmadım tamamen.
Geleceğin günü bekledim.
Boş boş beklemek istemedim seni..
Bari yazayım dedim, anlatayım seni satırlarıma defalarca, yüreğime kazındığı gibi kazınsın istedim ismin satırlara.
Yazdım, bıkmadan usanmadan yazdım. Belki bir gün okursun diye yazdım.
Sen..
Sende manasız mı buldun yazışlarımı?
Her yere seni haykırışlarımı..
Söyle ne yapayım sevgili?
Hiç paylaşamadığım seni, başkalarına mı anlatayım?
Susma, söyle ne yapayım?
Ne sayfalar bitti yaza yaza.
Yazdım, geçtim.
Herşeyden geçtim, bir senden geçemedim!
Bir seni haykıramadım doyasıya..
Sayfalardan, satırlardan bile kıskandım..
Yazamadım..
Dilim lâl, kalemimin ucu kör oldu, sustum.
Kaldı yine kelimeler yüreğimde, hapsettim dudaklarımdan çıkmasınlar diye.
Sana ait olanlar başkasının kulağına gitmesin diye bütün bu susmalarım.
Dudaklarımda hapsettim sana dair kelimeleri.
Sustum, susacağım da.
Dudaklarımdan özlemime dair birkaç kelime çıkar da, söz geçiremem kalbime diye susuyorum.
Uzağındayım, olabildiğince de uzağında kalacağım.
Sarılıp bir daha ayrılmak istemem senden, o yüzden şimdilik uzağında kalmalıyım.
Ama sakın unutma!
Göremediğin kadar uzağında, hissedebileceğin kadar da yakının da olacağım.
Hissset beni..
Hisset sevgimi..
Kapat gözlerini, hayal et gözlerimi, bakmaya doyamadığım gözlerinin tam karşısında gözlerim!
Yaşamaktır, yaşatmaktır.
Sevmek, sevdiği olmaktır.
İki kalbi tek bir ruhta birleştirebilmektir sevmek.
Gözlerimin gözlerinde takılı kaldığı zamanın adı mutluluk..
Yaşattığın o duygunun adıymış AŞK!
Kapımı çalıp, aniden içeri giren üç harfli tek kelime olan misafirim, hoşgeldin!
Hoş geldin Ey Yâr!
Gönlüme sefalar getirdin..
Gelmeni bekledim günlerce, ardına kadar açık bırakmasam da kapımı, kapatmadım tamamen.
Geleceğin günü bekledim.
Boş boş beklemek istemedim seni..
Bari yazayım dedim, anlatayım seni satırlarıma defalarca, yüreğime kazındığı gibi kazınsın istedim ismin satırlara.
Yazdım, bıkmadan usanmadan yazdım. Belki bir gün okursun diye yazdım.
Sen..
Sende manasız mı buldun yazışlarımı?
Her yere seni haykırışlarımı..
Söyle ne yapayım sevgili?
Hiç paylaşamadığım seni, başkalarına mı anlatayım?
Susma, söyle ne yapayım?
Ne sayfalar bitti yaza yaza.
Yazdım, geçtim.
Herşeyden geçtim, bir senden geçemedim!
Bir seni haykıramadım doyasıya..
Sayfalardan, satırlardan bile kıskandım..
Yazamadım..
Dilim lâl, kalemimin ucu kör oldu, sustum.
Kaldı yine kelimeler yüreğimde, hapsettim dudaklarımdan çıkmasınlar diye.
Sana ait olanlar başkasının kulağına gitmesin diye bütün bu susmalarım.
Dudaklarımda hapsettim sana dair kelimeleri.
Sustum, susacağım da.
Dudaklarımdan özlemime dair birkaç kelime çıkar da, söz geçiremem kalbime diye susuyorum.
Uzağındayım, olabildiğince de uzağında kalacağım.
Sarılıp bir daha ayrılmak istemem senden, o yüzden şimdilik uzağında kalmalıyım.
Ama sakın unutma!
Göremediğin kadar uzağında, hissedebileceğin kadar da yakının da olacağım.
Hissset beni..
Hisset sevgimi..
Kapat gözlerini, hayal et gözlerimi, bakmaya doyamadığım gözlerinin tam karşısında gözlerim!
Yorumlar
Yorum Gönder