Başında mı yoksa sonunda mıyım yolun?
Öyle bir yol ki, gözükmüyor
sonu.
Karanlık kapladı
içimi.
Güneşin varlığı bile aydınlatmıyor artık.
Işık yok!
Hayat yok!
Ben yokum artık.
Yok oluyorum , kendi içimde, kendi sesimde.
Duy beni!
Kulak ver bana.
Sesim kısılana kadar bağırıyorum burada, duy beni…
Eridim, bitiyorum duy beni…
Yorumlar
Yorum Gönder