22 Eylül 2015
Günlerdir yazamıyorum bu satırlara.
Konuşmak gelmiyorken içimden susmak istemiyor kalemim.
Tam tersi oluyor sanki yaşadıklarımın.
Her zaman " Bırak Yazma! " diyen kalemim yazdığım duygulara, şimdi ise ısrarla haykırmak istiyor.
Bu sefer de ben yazmıyorum,
yazamıyorum..
Susma diyor bu sefer de.
Herkes konuşuyor, sende susma!
Diye haykırırken satırlara çaresizce yazıyorum bende.
Karmakarışık duyguların ve yıkılmış hayallerin eşliğinde..
Bazen kalemimin ucu bile tükeniyor, belli ki o da dayanamıyor.
Yazmak istemiyorum işte!
Sanki zulmediyorum yaşayamadığım duygulara..
Bırak diyorum kendime.
Bırak onları incitme..
Ne yaptığını görmüyor musun?
Diyorum kendime.
Kalemim tükenince, inkâr edercesine bir diğer kalem çarpıyor gözüme.
Önce yazıyorum , ardından da bir güzel karalıyorum,
yazdığım üç beş dizeyi de.
Bırak diyorum,
bırak şu kalemi,
yazamıyorsun işte!
Günlerdir yazamıyorum bu satırlara.
Konuşmak gelmiyorken içimden susmak istemiyor kalemim.
Tam tersi oluyor sanki yaşadıklarımın.
Her zaman " Bırak Yazma! " diyen kalemim yazdığım duygulara, şimdi ise ısrarla haykırmak istiyor.
Bu sefer de ben yazmıyorum,
yazamıyorum..
Susma diyor bu sefer de.
Herkes konuşuyor, sende susma!
Diye haykırırken satırlara çaresizce yazıyorum bende.
Karmakarışık duyguların ve yıkılmış hayallerin eşliğinde..
Bazen kalemimin ucu bile tükeniyor, belli ki o da dayanamıyor.
Yazmak istemiyorum işte!
Sanki zulmediyorum yaşayamadığım duygulara..
Bırak diyorum kendime.
Bırak onları incitme..
Ne yaptığını görmüyor musun?
Diyorum kendime.
Kalemim tükenince, inkâr edercesine bir diğer kalem çarpıyor gözüme.
Önce yazıyorum , ardından da bir güzel karalıyorum,
yazdığım üç beş dizeyi de.
Bırak diyorum,
bırak şu kalemi,
yazamıyorsun işte!
Yorumlar
Yorum Gönder