1 Ekim 2015
Geçip gidiyor zaman.
Hiç ardına bakmadan.
Yetişmek zorunda kalırken bazen zamana, odaklanamıyoruz bazen yaşadığımız ana..
Zamanla yarışıyoruz işte, sadece zamanla da değil, aynı zamanda da insanlarla..
Yaşadığımız anın güzelliklerini daha farkedemeden, geçip gidiyor her şey.
Hiç ardına bakmadan.
Yetişmek zorunda kalırken bazen zamana, odaklanamıyoruz bazen yaşadığımız ana..
Zamanla yarışıyoruz işte, sadece zamanla da değil, aynı zamanda da insanlarla..
Yaşadığımız anın güzelliklerini daha farkedemeden, geçip gidiyor her şey.
Geride bırakıyoruz yaptığımız pişmanlıklarımızı.
Aynı hatalar defalarca üst üste yapılabiliyor öyle değil mi?
Şimdi diyeceksin belki bana
" Geçmiş , geçmiştir sonuçta. "
Benim satırlara haykırdığım gibi, sende haykırmak isteyebilirsin yazdıklarıma.
Ben bir anlatayım derdimi,
sonra söz dinleyeceğim seni.
Kim ne derse desin, söz aldırış etmeyeceğim.
Asıl anlatmak istediğim olay şu;
Mutlu olmuşsundur elbet.
Kalbinin bir yerlerinde gizlemiş olabilirsin bu duyguyu, ya da bir süreliğine hapsetmiş..
Hani dedim ya
" Farkında değiliz bazı şeylerin "
Mesela o her saniye, her dakika atan kalbin..
Ya da aldığın her bir nefes..
Belki de üzerimizde var bir alışılmışlık.
Ondan bu farkında olamayışımız.
Hala mutluluğu arayışımız..
Haksızız işte, sende kabullen!
Mesela bana sorsan, "Hep derinlerde yaşarım" derim ben.
Aydınlık gibi gözüken, aslında en derinlerde olan karanlıklarda..
Oysa, güzel bir hayat var karşımızda.
Zorlanıyoruz belki bazen ama , hemen pes etmememiz gerektiğini öğretiyor o zorluklarda.
Ve en acısı da ;
Hata yapıyoruz ama farkındayız ne yaptığımızın da.
Oysa ki derinlerde yaşamayı tercih eden de benim.
Beni karanlığa sürükleyen de kendimim!
Sonra da sorarım karşımdakine
" Ben niye böyleyim ? "
Vazgeçmemiz gerek bazı şeylerden.
Umutsuzluktan başlayabiliriz mesela.
Ya da gerçekleşmeyen hayallere olan kızgınlıklarımızdan.
Başlamamız gerek işte bir yandan, daha fazla geç olmadan.
Ve Şimdi!
Tekrardan umutla yazmaya çalışacağım bu satırlara.
Hırsla değil, umutla !
Sana da tavsiyem, hırsınla anlatmaya çalışma sakın derdini satırlara.
Haydi!
Silkelen, kendine gel sende bi.
Bende tam olarak gelebilmiş değilim tabi ki..
Ama bir yerden başlayalım.
Ve şimdi,
sen konuş ben dinliyorum seni...
Aynı hatalar defalarca üst üste yapılabiliyor öyle değil mi?
Şimdi diyeceksin belki bana
" Geçmiş , geçmiştir sonuçta. "
Benim satırlara haykırdığım gibi, sende haykırmak isteyebilirsin yazdıklarıma.
Ben bir anlatayım derdimi,
sonra söz dinleyeceğim seni.
Kim ne derse desin, söz aldırış etmeyeceğim.
Asıl anlatmak istediğim olay şu;
Mutlu olmuşsundur elbet.
Kalbinin bir yerlerinde gizlemiş olabilirsin bu duyguyu, ya da bir süreliğine hapsetmiş..
Hani dedim ya
" Farkında değiliz bazı şeylerin "
Mesela o her saniye, her dakika atan kalbin..
Ya da aldığın her bir nefes..
Belki de üzerimizde var bir alışılmışlık.
Ondan bu farkında olamayışımız.
Hala mutluluğu arayışımız..
Haksızız işte, sende kabullen!
Mesela bana sorsan, "Hep derinlerde yaşarım" derim ben.
Aydınlık gibi gözüken, aslında en derinlerde olan karanlıklarda..
Oysa, güzel bir hayat var karşımızda.
Zorlanıyoruz belki bazen ama , hemen pes etmememiz gerektiğini öğretiyor o zorluklarda.
Ve en acısı da ;
Hata yapıyoruz ama farkındayız ne yaptığımızın da.
Oysa ki derinlerde yaşamayı tercih eden de benim.
Beni karanlığa sürükleyen de kendimim!
Sonra da sorarım karşımdakine
" Ben niye böyleyim ? "
Vazgeçmemiz gerek bazı şeylerden.
Umutsuzluktan başlayabiliriz mesela.
Ya da gerçekleşmeyen hayallere olan kızgınlıklarımızdan.
Başlamamız gerek işte bir yandan, daha fazla geç olmadan.
Ve Şimdi!
Tekrardan umutla yazmaya çalışacağım bu satırlara.
Hırsla değil, umutla !
Sana da tavsiyem, hırsınla anlatmaya çalışma sakın derdini satırlara.
Haydi!
Silkelen, kendine gel sende bi.
Bende tam olarak gelebilmiş değilim tabi ki..
Ama bir yerden başlayalım.
Ve şimdi,
sen konuş ben dinliyorum seni...
ŞAİRE..
Yorumlar
Yorum Gönder