Bir sen varsın yanımda,
yanıbaşımda olan,
göremeden içimde ki sevgiyi büyüttüğüm, duyamadan sevgiyi hissettiğim...
" Yokluğu da varlığı kadar değerli olan insan " diye anlatırım ben seni.
Düşünürken uzun uzun seni, farkettim ki yoksun, ama yokluğunda bir o kadar değerli...
Yoksun ama kalemim hâlâ seni anlatma çabasında.
Yoksun ama kalbim, hâlâ yanımda, hissediyorum havasında...
Yokluğunun her zerresinin değerini bilirken, sanırım fazla alıştırdım kendimi yokluğuna.
Gelmeyeceğine, göremeyeceğime..
Varlığın..
Varlığında da afallıyorum işte.
Varlığında gülümsemem gerekirken kimi sebepler çok mutlu olmaktan çok, üzüyor beni.
Sanırım, benim o tavırlarım da üzüyor seni..
Sevinemiyorum...
"İyi ki yanımdasın"
diyemiyorum.
En kötüsü sevdiğimi bile hissettiremiyorum..
Bana sorarsan deliler gibi seviyorum..
Bana sorarsan deliler gibi seviyorum..
Ama kaçıyorum.
Hoş, hayal kurmaktan kaçtığımı da bilirsin sen.
Çünkü bir ayarım yok benim.
Deliler gibi sevmenin ardından,
bir de delicesine hayal kurarsam eğer,
bir tanesi bile yıkılsa ben kendime gelemem.
Kendimi bıraktım, sana yapmam bunu, yapamam.
Ama sen kur hayalimizi..
Yanında olsam, kâfi..
Dediğim gibi..
Dediğim gibi..
"Söz" ben senin hayal ettiğinden çok severim seni..
Benim böyle olmama karşın tam anlamıyla anlamaya çalışıyorsun beni.
Bense " bilmiyorum " dediğimle kalıyorum..
Daha doğrusu üzdüğümle.
Ama n' olur sen üzülme.
Yalan değil, gerçekten bilmiyorum.
Böyle olmama bir açıklama getiremiyorum.
Ama inan ki seviyorum..
Belki de çok seviyorum..
Ondan bu hallerim...
Çok takıyor olabilirim kafama.
Çok düşünüyor olabilirim.
Çok umutsuz olmam da kaynaklanıyor olabilir...
Biliyorum; sen böyle güçsüz görmek istemezsin beni,
istemiyorsun da.
Elbette böyle kalamam.
Elbette hep kaçamam.
Ama bazı şeylerin geçip gitmesini de istemiyorum.
Yaşananlar hafızalarımızdan çıksın istemiyorum.
Herşeyin yeri ve zamanını bekliyorum..
Hayal kurmadan , gerçeğin hayalim olmasını istiyorum.
Tamam çok uzattım,
SENİ SEVİYORUM!
15 Ocak 2016
Şaire..
Yorumlar
Yorum Gönder