Hissizmişim

Susuyorum; duygusuz sanıyorlar...
Hissiz biri gibiymişim gibi tavırları. Gülüyorum, gülümsüyorum adını mutluluk koyuyorlar.
Kimse ağlamak istemediğim için güldüğümü bilmez mesela.
Sahi nereden bilecekler ki?
Kim tam anlamıyla anlamaya çalıştı ki beni?
Hislerime kim önem verdi ki?
 Yalan söyleyemem.
Destek olmak için yanımda olmaya çalışanlar da var tabi...
Ama bazılarının bakışları bana sanki acıyorlarmış gibi.
Acıyı da mutluluğu da zirvelerde yaşayan biriyim ben.
Ya sen?
Bak, okuyorsun işte şimdi hissettiklerimi. Söyle bana yazdıklarım hissiz bir insanın düşünceleri olabilir mi?
Susuyorum işte yine...
Seni de sana bırakmış bir vaziyette, gidiyorum...
Çünkü artık bu düşüncelerimle nereye varabileceğimi bilmiyorum.
 İnan ki bilmiyorum..
Bir uzaklaşmak istediğimi biliyorum, bir de çok özleyeceğimi...
Önce gidiyorum, ardıma bakmadan,   düşüncelerimin beynimi kemirmekten vazgeçmezken, ilerleyemeden,  gerisingeri dönüyorum..
Bıraktığınız gibi miyim, bıraktığım gibi misiniz bilmiyorum...