Paramparça

Paramparça ettin beni.
Topluyor gibi gözüktün, ama olacağı varsa bile bitirdin, yetmedi paramparça edip, cam kırıklarına çevirdin kalbimi.
Bense sustum..
Olabildiğince, dayanabildiğim kadarıyla.
İfade edebilecek hiçbir kelime yok duygularımı.
Hiçbir kelime tercüman olamıyor kalbime.. Hep bir eksik kalıyor kelimeler hislerim yanında.
Yarım bırakılmış gibiyim yolun ortasında. Yalnızlığın zirvesinde..
Haketmedim oysa ben bunları.
Sende bu yazdığım satırları..
 Bir kelimesini bile haketmedin.
Bense bile bile yazıyorum yine de.
Yeni bir sayfa açıyorum, geride bırakmaya çalıştıkça seni ısrarla karşıma çıkıyorsun ya hani, çıkma.
 Ne yoluma, ne de satırlarıma.
Sana çıkan her yol uçuruma çıkıyor..
Ve ben yeterince acı çektim, inan daha fazlasına dayanamaz kalbim..

İyiliğimi istiyorsan,  olabildiğince uzak dur benden.